Tante Meta herinnert zich:
Ze was geboren en getogen in Groningen, reisde eind september 1918 onderde hoede van oom Johan Sibinga Mulder (gehuwd met Elisabeth Margaretha (Betsie) Muntendam, zuster van haar moeder) naar Nederlands Indië om daar te trouwen ten huize van oom Her van Hasselt, broer van vader Jan. Dochter Truusje was bruidsmeisje.

Mien heeft zich wonderwel aangepast aan een nieuw leven in een vreemd oosters land, malaria, dysenterie e.d. ten spijt en ver van dierbare familie en vrienden. Correspondentie met Nederland, uitsluitend over zee, verliep toen uiterst traag. Het duurde vaak maanden voor een brief ter plaatse bezorgd was. Het echtpaar was, behalve op elkaar, en later ook op de kinderen, aangewezen op de vrienden die ze maakten bij o.a. het musiceren. Jan en Mien speelden beiden goed viool en hadden nooit moeite er een pianist of cellist bij te vinden. Herinneringen aan de muziekavondjes thuis, als wij al in bed lagen, zijn vele en goede.

Helaas is deze artistieke vonk, behalve op kleinzoon Jan, niet verder overgesprongen. Eén van de bevriende pianisten was Gé Verrijn Stuart, oom van Eef Tasman.